بحثی پیرامون اربعین ، سرور شهیدان امام حسین علیه السلام: ۱-پیشینهء زیارت چهلم شهادت حسین (ع): تاریخ زیارت حسین (ع) در اربعین( چهلم) شهادت آن حضرت در بیستم ماه صفر ، از همان اولین اربعین شهادت ایشان و یارانش آغاز شد، از روزی که بنابر گفته های معتبر و پذیرفته شده جابربن عبدالله انصاری پس از شنیدن خبر شهادت اباعبدالله، به همراه عطیهء عوفی از مدینه راهی کربلا شده و در فرات غسل کرده و خود را معطر نموده و به دیدار مزار حسین (ع) و یارانش آمد. جابر از صحابهء رسول الله- که درود خداوند بر او و خاندانش- و از یاران علی (ع) و نیز از راویان حدیث است، او همان است که عمرش طولانی شد تا امامت محمد باقر علیه السلام را هم درک کرد. طبق این گفته ها بنیانگذار این زیارت اربعین از همان سال ۶۱ هجری،همین جابر ابن عبدالله انصاری بوده است. در این میانه کسانی هم هستند که با استناد به بعض روایتها و دلایل دیگر، باور دارند که اهل بیت حسین (ع) که در آن روزها در اسارت یزیدیان بودند، در راه برگشت از دمشق به مدینه که از شمال به جنوب است، ابتداء راه کربلا را به سوی شرق در پیش گرفتند و در همان اربعین اول به زیارت قبور

نگرانی پیامبر (ص) بر بستر رحلت. زمانی که رسول الله صلّ الله علیه وآله در بستر رحلت افتاده بود، دخترش فاطمهء زهرا سلام الله علیها که بیش از همه در غم هجران پیامبر فرو رفته بود، در حالی که پیامبر (ص) را نوازش می نمود شعر زیر را زمزمه میکرد. شعری که ابوطالب در شأن پیامبر ص که بسیار دوستش داشت سروده بود: «وابیض یستسقی الغمام بوجهه ثمال الیتامی عصمة للارامل» یعنی: سفیدرویی است که به آبروی او از ابرها باران خواسته میشود همان که پناهگاه یتیمان و نگهبان بیوه زنان است.» وقتی فاطمه(س) داشت این زمزمه می کرد، پیامبر (ص) فرمودند: این شعری است که ابوطالب در بارهء من سروده است، اما ای فاطمه بهتر است در این حال این آیهء قرآن را زمزمه نمائی: «وَ مٰا مُحَمَّدٌ إِلاّٰ رَسُولٌ قَدْ خَلَتْ مِنْ قَبْلِهِ اَلرُّسُلُ أَ فَإِنْ مٰاتَ أَوْ قُتِلَ اِنْقَلَبْتُمْ عَلىٰ أَعْقٰابِكُمْ وَ مَنْ يَنْقَلِبْ عَلىٰ عَقِبَيْهِ فَلَنْ يَضُرَّ اَللّٰهَ شَيْئاً وَ سَيَجْزِي اَللّٰهُ اَلشّٰاكِرِينَ.¹ و محمد، جز فرستاده اى که پیش از او[هم ] پیامبرانى [آمده و] گذشتند، نیست. آیا اگر او بمیرد یا کشته شود، از عقیده

روز دانشجو مبارک روز دانشجو را به دانشجویان تبریک می گوییم امید که این صنف، دوران دانشجویی را با جدّیت و اهتمام به کسب دانش بگذرانند و به یادگیری واقعی درسها همت بگمارند و از آفتهایی که بر امروزه بر آموزش دانشگاهی ما عارض شده، خود را وارهانند. روز دانشجو که البته مثل سایر روزهای تقویمی ما به جشن و تبریک و تریبونهای آزاد تشریفاتی و سایر تصنعهای برنامه پرکن می گذرد، اساسا به جنبش دانشجویی مربوط می شود و برگرفته از کشته شدن مظلومانهء دانشجویان «بزرگ نیا» و «شریعت رضوی» و «قندچی» در ۱۶ آذر۱۳۳۲، چند ماه پس سرنگون شدن دولت مردمی مرحوم مصدق است. آن روز اعتراض مسالمت آمیز دانشجویان به حضور دولتمردانی از انگلیس(دنیس رایت) و آمریکا(ریچارد نیکسون) یعنی دو دولتی که نقش اصلی در سرنگونی دولت مصدق داشتند، از ۱۴ آذر شروع شد و در ۱۶ آذر نیروهای رژیم شاه که به حریم دانشگاه وارد شده بودند وضعیت را را به خشونت کشیده و در جریان آن خشونتها این سه دانشجو را کشته شدند. این حادثه مایهء اصلی تبلور جنبش دانشجویی شد که پایهء اصلی آن آگاهی از اوضاع سیاسی اجتماعی جامعهٔ خویش است و اص

گرامیداشت هفتهٔ وحدت برای تقریب و وحدت مذاهب و اقوام: باید دانست که حفظ وحدت مسلمانان و نگهداشت یکپارچگی و همبستگی کیان امّت اسلامی از آغاز مورد تأکید قرآن کریم و پیامبر (ص) و امام علی (ع) و سایر بزرگان دین بوده و نیز در قرون جدید که ممالک اسلامی زیر سلطهٔ استعمار بود، توصیهٔ رهبران فکری جوامع مسلمان و روشنفکران آگاه برای رهایی از سلطهٔ استعمار، ایجاد اتحاد اسلامی و همبستگی جوامع مسلمان بود، و البته در کنار این تلاشهای وحدت بخش، جریانهای نفّاق و تفرقه افکنان نیز اقدامات خود را انجام میداده اند. گرچه وحدت در همهٔ زمینه ها و هدفها بین ملتهای امروزی مشکل است امّا مقصود از وحدت پرهیز از دشمنی و اختلاف زیانبار و نزاع بین مذاهب و اقوام است، دشمنی و خصومتی که مایه و موجب آن اختلاف در باورهای مذهبی است.

بِسْمِ اللهِ الرّحمنِ الرّحیم بنام خدای رحمتگر مهربان قُلْ هُوَ اَللّٰهُ أَحَدٌ ﴿۱﴾بگو: او خدا است یکتایِ یگانه ، اَللّٰهُ اَلصَّمَدُ ﴿۲﴾ خدایی همهٔ هستی ها نیازمند اویند لَمْ يَلِدْ وَ لَمْ يُولَدْ ﴿۳﴾ نه کس را زاییده و نه از کسی زاییده است. وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ كُفُواً أَحَدٌ ﴿۴﴾ و نباشد احدی همتای او. نکاتی از سورهء توحید(١ ): محل و سبب نزول: با توجه به بعض روایتها، این سوره در جواب مشرکان نازل شد، برای اینکه آنها از پیامبر(ص ) می پرسیدند خدای تو نسبتهای خویشاوندی اش چگونه است؟ یا این سؤال از سوی یهود و نصاری بوده است...